De terreur die ons dagelijks langs kranten en televisie bereikt, kan bij ons tot twee mogelijke reacties teweegbrengen: een passieve en een actieve reactie.
De passieve is de berusting in de feiten (machteloos en ontkennend).
De actieve reactie is een spirituele, deze van het gebed.
Het ware gebed is van nature een daad van mee-lijden met de slachtoffers, zelfs met de daders, maar boven alles met God. Dit mee-lijden heeft een sterke transformerende werking die niet enkel onszelf bewerkt maar ook onze omgeving positief beïnvloedt.
In het werk van Decinti zien we deze helende werking van het gebed van de moeder. Het transformerende van het gebed van de moeder, die een massagraf uit de Spaanse burgeroorlog aanschouwt, een massagraf van slachtoffers en daders, heeft niet enkel een invloed op het kind, maar ook op ons, toeschouwers.
We zijn getroffen en bidden met haar, dat God ons eindelijk de vrede zou geven, zijn vrede.
Door de beelden ontdekken we dat geen gebed zonder resultaat blijft, zelfs het geschilderde gebed niet.